PSNPhan P. 的个人资料THE STORIES照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
7月11日 แกท แพท - - และซัมติงที่หล่นหาย?In the name of Allah
ไปเล่นเกมวัดดวงมาครับ
ที่ห้อง 945 และ 933
..............
สนุกมากกกกกกก เกมวัดดวง แกทแพท
เชื่อมโยงสนุกดี คราวนี้
ซับซ้อนกว่าครั้งที่แล้วนะ ไม่ถึงกับแบบ อ่านไม่รู้เรื่อง ....
"แต่ก็ มึนนนนน" ใช้ได้ครับ
ส่วนภาษาอังกฤษเหรอ
เอาอะไรกับคนไม่เคยได้เกรดสี่อย่างเรา T_T
อาจารย์ทุกท่านประสิทธิ์ประสาทวิชามาอย่างดีแล้วแท้ๆ สงสัยผมมันโง่เอ๊งงงงงงง 5555555+++
ส่วนแพทเลข
เสียดายมากกกก ที่ไม่ได้อ่าน (อีกแล้ว)
โดยรวม มันยากกว่าคราวที่แล้ว
เพราะคราวนี้ ออกลึกขึ้น ประยุกต์ขึ้น ....
คราวที่แล้ว เป็นข้อสอบขำขันไปซะอย่างงั้น
มีอยู่ข้อนึง คิดยังไง ก็คิดไม่ออก บอกไม่ถูก
ยากมั่กมากกกกกกก
แต่ก็นะ ผ่านมาได้อย่างเหนื่อยหอบหืด
พรุ่งนี้ แพทวิทย์ กับ แพทวิศวะ
(ที่ไม่ได้อ่าน "เลย")
ต้องมาลุ้นกันครับ
- - - - - - - - - - - - - - -
วันนี้มีประสบการณ์ที่น่าประทับใจ
คือพบเครื่องปรับอากาศในห้องสอบ!
แต่วาสนามีไม่ถึง เพราะ....
เค้ายังไม่เปิดบริการ (ณ ตึก 9 ห้อง 933)
ก็ทนร้อน สอบ แฮ่กๆ แพทเลขไป ^^
ช่วงนี้ฟ้าใสนะครับ
ว่างๆ ลองดูดาวบ้างนะ
....
เวลาว่าง ดูดาวแล้วสบายใจจะตาย (เนอะ)
ห่างหายไปจากวงการดาราศาสตร์นา่นนนนนมากกกกก
สามปีแล้วสิ...
ที่เราถอนตัวเต็มๆ จากวงการ 55+ ยังดี ที่เอาตัวทิ้งไว้ที่ชมรม ไม่งั้นก็นะ ลืมหมด - -"
- - - - - - - - - - - - - - - - - -
เห็นพี่บีนลงเพลงในสเปซ เกิดความระลึกอดีตได้ นี้ดสสสสส์ นึง 555+
ว่า
เคยเขียนและแต่งเพลงเพลงนึง หนึ่งในสองเพลง!
จำได้ว่า วันที่แต่งคือ 24 มีนาคม 2549 ชื่อเพลงว่า "ขอบคุณดวงดาว" (Thank you, the stars)
สาเหตุคือเกิดมาจากการรักในการดูดาว
ถ้าไม่มีดวงดาว....คงไม่มีเซนิทคนนี้ นั่งอยู่ตรงนี้
นั่งปลงกับแกท แพท ตรงนี้หรอกครับ 5555++
(อาจจะจมอยู่ที่เีชียงใหม่ - -")
24 มี.ค. 2549
Thank you, the stars
ขอบคุณดวงดาว
ขอบคุณ ดวงดาวที่นำพาเรามาพบกัน
ขอบคุณ ดวงจันทร์ที่คอยส่องแสงนำทาง ขอบคุณ โชคชะตาที่ช่วยให้เราได้เจอกัน
และเก็บเอาไว้อยู่ในดวงใจ นิรันดร์...
ขอบคุณ ผืนดินที่เคยได้ช่วยเป็นพยาน
ขอบคุณ ท้องฟ้าที่คอยทอแสงให้กำลังใจ
ที่ฉันบอกไว้ ว่าเราะจะอยู่ด้วยกันตลอดไป
และสิ่งสุดท้ายคือฉันนั้นรักเธอ...
หากเธอเหงา ฉันจะยืนอยู่ข้างเธอ..เสมอไป
ถึงแม้ เธอจะไม่เห็นฉันอยู่ในสายตา โปรดรู้ว่า ยังคงมีอีกคนอยู่เคียงข้างกัน และคนคนนั้นคือฉันที่เฝ้ามองดวงดาว
ขอบคุณ...ดวงดาวที่นำพาเราให้พบกัน
ขอบคุณ...ดวงจันทร์ที่ยังส่องแสง...นำทาง
ขอบคุณ..ทุกสิ่งที่เธอให้ฉันตลอดมา
เธอรู้ไหม? มันมีัค่าเพียงใด
(ดนตรี ปัญญาอ่อน ของเด็ก ม.2 ตอนนั้น 555+)
ขอบคุณ..ดวงดาวที่นำพาเรามาพบกัน
ขอบคุณ ดวงจันทร์ที่คอยส่องแสงนำทาง ขอบคุึณ โชคชะตาที่ช่วยให้เราได้เจอกัน
ฝากไว้ อยู่ในดวงใจนิรันดร์
ขอบคุณ โชคชะตาที่ช่วยให้เราได้เจอกัน......
และบอกเอาไว้ ว่าฝากขอบคุณดวงดาว
เซนท์คุง
พิษณุโลก, 24/3/06
ตอนแต่ง ไม่ได้มีความรักอะไรกับเค้านะครับ!!
เคยมีคนอ่านเนื้อ แล้วบอกว่า..."มึง ไปรักใครหรือเปล่า"
ถ้าถามจริงๆ ตอนนั้นรู้สึกว่า ตัวเองโชคดีเหลือเกิน
มีประสบการณ์ต่างๆ เยอะแยะ เกิดขึ้นกับชีวิต
ทั้งที่น่าเชื่อ และไม่น่าเชื่อ....
หนึ่งในนั้น ก็เกิดเพราะ "ดวงดาว" หลายๆ ดวง
ที่ทำให้ชีวิตของผมเป็นทุกวันนี้
(ใครที่รู้เบื้องลึกชีวิตผม จะรู้ว่า เซนิทที่อยู่ทุกวันนี้ มีได้ เพราะ "ดวงดาว")
เธอในบทเพลงนั้นคือ "ทุกสิ่ง" ที่ผมภูมิใจครับ ^^
วันนี้เขียนแล้วอมยิ้ม แบบบอกไม่ถูก 5555+
รำลึกอดีต สามปีที่ผ่านมา เหมือนจะไกล แต่ก็ไม่ไกลเกินที่จะคิดถึงย้อนไป .... เหมือนที่เพื่อนผมคนนึงเคยเขียนบอกไว้ ในเฟรนด์ชิพ จบมอสาม
เป็นการสาบส่งผมให้จากเชียงใหม่มายังกรุงเทพมหานคร อย่างเมามันส์ของชี 555++
"เวลา อักษรสี่ตัว...
สามปีที่ผ่านมา มันนานมาก จนเรานึกย้อนไปไม่ถึง
เอ๊ะ?
หรือว่ามันเร็ว จนเราตามมันไม่ทัน" . . .
มันอาจเป็นประโยคเดียว (มั้ง) ที่เราจำได้ในเฟรนด์ชิพเล่มนั้น
เพราะ... มัน "โดน" ใจ..
สามปี มันไม่ได้เร็วหรอก
แต่มันมีอะไรหลายอย่างที่หล่นหายระหว่างทาง
ทำให้เราย้อนกลับไป แล้วมองไม่เห็น...
-----------------
เพ้อพอแล้วครับ 555+
นานๆ ที ก่อนสอบ เพ้อที
สบายใจดีเหมือนกัน
Zk JNR
ราชเทวี กรุงเทพมหานคร
ทิ้งทาย นิดส์นึง...
[กับ "สิ่งที่หล่นหาย"]
"ถ้าอยากเป็นส่วนตัว จงอย่าเป็น กน. เป็นนักกิจกรรม" 55555555+++
มีใครสักคน พูด ก่อนเราสมัคร กน. (พี่....ซักพี่เนี่ยแหละ 55)
แต่บางที ชีวิต ของวัยรุ่นคนนึง
เค้าก็ต้องการมุมที่ไม่ต้องถูกใครมองบ้าง?
(ใช่ไหมครับ?)
บางวันผมก็ทำตัวเนียนๆ
ที่เนียนที่สุด ต้องเดินกับเพื่อน 812 สุดเลิฟ
เพราะเดินกะห้องเรา ผมจะหายไปจากโลกของเซนิทนักกิจกรรมทันที 555++
สิ่งที่หล่นหาย นอกจากเวลา และความทรงจำ ที่กระเด็นกระดอนอยู่
ก็คงความเป็นส่วนตัว ที่หายไป เพราะการทำกิจกรรม
บางที เรามันอาจจะเด่น (เกินไป บ้าง)
รำคาญตัวเองเหมือนกันนะ 555+
เมื่อเราเลือกจะเีสียแล้ว... ก็คงต้องปล่อยไป
. . . .
บางทีเหนื่อยยยยยยยย
กับการยิ้ม ทั้งวัน
เป็นพี่ที่น่ารัก เพื่อนที่แสนดี
น้องที่เชื่อฟัง ไอ่บางที ยอมรับว่า
เรามันก็ไม่ได้คิดอย่างที่แสดงออกหรอก ถ้ามุมมืดของผมไปสะดุดใครเข้าก็ซวยไป
ความน่าจะเป็นเท่ากับการหยิบไอโอดีนในเกลือปรุงทิพย์หนึ่งกระปุกอ่ะคับ 555+
ล่าสุดก็พึ่งออกไป
เพื่อนโทรมา ตอนเพิ่งตื่นนอน
คุยเรื่องชีท อ.นิยม
อยู่ดีๆ วาทะเด็ดก็โผล่มา
"ความรู้ ต้องขวนขวาย ไม่ใช่รอป้อนอย่างเดียว"
บริบทนั้นถือว่า "แรงงงงส์"
ง่วงละ ไปดีกว่า
บายยยย ^^" |
|
|
