PSNPhan P. 的个人资料THE STORIES照片日志列表更多 工具 帮助

日志


8月24日

再见北京---> Welcome to London

In the name of Allah
 
再  见   北   京
Jai Jien Bei Jing
 
อีกไม่กี่นาทีข้างหน้านี้แล้ว...
การแข่งขันกีฬาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมนุษยชาติ
 
การแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ครั้งที่ยี่สิบเก้า
ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ก็จะปิดฉากลง...
 
พร้อมกับภาพความประทับใจมากมายที่ทุกคนได้เห็นตลอดสิบหกวัน
สุดยอดจริงๆ
 
สมกับสโลแกนของเขา
"One World One Dream"
โลกเดียวกันฝันร่วมกัน
 
........
พบกันใหม่ สี่ปีข้างหน้า
การแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ครั้งที่สามสิบ
ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร
 
สี่ปีข้างหน้า ย่อมยิ่งใหญ่กว่าแน่นอน!!!
ผมจะไปที่นั่นแน่!!
(ไปแข่งอะไรดีล่ะ...)
 
........
ตอนนี้กำลังลุ้น
ประเทศที่จะเป็นเจ้าภาพโอลิมปิก ครั้งที่สามสิบเอ็ด
ระหว่าง
Tokyo 2016 หรือ Madrid 2016
 
แน่นอน เชียร์ญี่ปุ่นขาดใจ
เนื่องจาก
จะได้ไม่ต้องแหกตาดูกีฬา ดูมวย ดูยกน้ำหนักตอนตีสอง
ไม่ต้องลุ้นกีฬาตอนห้าทุ่มครึ่ง
ไม่ต้องตื่นมาดูพิธีเปิดตอนตีหนึ่ง
 
เผลอๆ ได้ดูพิธีเปิดตอนหกโมงเย็น
ดูยกน้ำหนักตอนบ่ายโมง
โอ้วว เริดคับ
 
แต่ถ้าอยากดูพิธีเปิดเหรอ...
อยากดูที่แมดริดมากๆๆๆ
โตเกียวก็อยากมากๆๆๆๆ เช่นกัน
อลังการทั้งคู่
 
บางกอก สามพันสิบสองหรือเปล่าเนี่ย...
ชาตินี้จะได้จัดกับเค้าม้ายยยย???
 
..................................................
 
เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยในกีฬาโอลิมปิก
วิธีการจุดคบเพลิง
    มันสุดยอดมากฮะเพื่อนๆ คือปกติแล้วเราจะจุดคบเพลิง ไม่ไฟแช็ก ก็คงไม้ขึดใช่ป่ะ
แต่...โอลิมปิก ระดับนี้รู้มั้ย....มันจุดยังไง
ให้ทาย
1. ให้ชายหนุ่มที่เกิดวันที่กลางวันเท่ากับกลางคืนเป็นคนใช้คบเพลิงจุดกับกิ่งไม้มะกอกที่ถูกเผาบนยอดเขาโอลิมปัส ด้วยน้ำมันมะกอกและจุดไฟด้วยคบเพลิงของการแข่งขันครั้งที่แล้ว
2. ให้หญิงสาวพรหมจรรย์เป็นผู้จุดคบเพลิง ด้วยการถูกิ่งมะกอกไปมา ในคืนวันเพ็ญกลางเดือนมิถุนายน (ฤดูร้อน) หากจุดไม่สำเร็จเธอจะถูกตบใส่ตะกร้าล้างน้ำ
3. ให้หญิงสาวพรหมจรรย์เป็นผู้จุดไฟโดยผ่านแสงของดวงอาทิตย์ ที่ถูกรวมแสงด้วยเลนส์รวมแสง
4. ให้ประธานาธิบดี (ในอดีตเป็นกษัตริย์) ของสาธารณรัฐเฮเลนิก (ชื่อทางการของกรีซ) เป็นผู้จุดไฟ โดยจุดจากถ้ำบนยอดเขาโอลิมปัส...ที่นั่น มีไฟที่จุดไว้เมื่อสามพันปีที่แล้ว และไม่เคยดับ
 
 
ห้ามดูเฉลยก่อน
ดูเป็นแฟนเซนิ้ทนะ
 
 
 
 
 
จะทายถูกกันมั้ยน้อ
 
 
 
 
เฉลย ข้อ สามมมมมม
    หญิงสาวพรหมจารี (Virgin Women) เป็นผู้จุดคบเพลิง ด้วยแว่นรวมแสงจากดวงอาทิตย์ นับเป็นอะไรที่
....
มหัศจรรย์โคด
เพราะเป็นการบูชาเทพเจ้าที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
(อพอลโล ป่ะวะ??)
เทพแห่งดวงอาทิตย์อ่ะครับ
 
 
ประกาศข้อมูลไม่สมบูรณ์ สิบแปดนาฬิกา สี่สิบเก้านาที
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
พิธีปิดก็ได้ผ่านพ้นไปแล้ว
ถึงแม้ว่าผมจะชอบพิธีเปิดมากกว่าก็ตาม
แต่ก็...สุดยอดครับ
สุดยอดจริงๆ
 
หลงรักประเทศจีนขึ้นเยอะเลย
 
อังกฤษมาแบบว่า
แนวทันสมัยมาก
 
มีบอล มีรถเมล์อัศวินราตรี
อะไรกันแบบนั้น
ครั้งหน้า...อาจเป็นการก้าวเข้าสู่ศตวรรษใหม่ของการแสดงของโลกก็เป็นได้
 
สุดยอดครับ ^____^
 
เจอกัน ณ ลอนดอน
สี่ปีข้างหน้า
 
สวัสดีครับ
 
---------------------------------
zenith
812 344
 
เยี่ยมยอด
ราชเทวี
กทม.
สยามประเทศ
 
8月22日

ฟีเวอร์ ซัมติง แอนด์ ซัมวัน

In the name of Allah
 
คลั่ง
ซัมติง = โอลิมปิกปักกิ่ง แอนด์เดอะ แกงค์
ซัมวัน = จะบอกทำไมล่ะ 555+
 
จริงๆ พอมองตัวเองแล้ว...รู้สึกสมดุลแล้วก็โอเคอ่ะ
สบายๆๆ
เริ่ดหรูอลังการ
ไปตามฉบับของเซนิท
 
ดิ โอลด์ เซนิท .. มันตายไปตลอดกาลแล้ว
เหลือแต่คนนี้ คนที่ยังมีชีวิตอยู่
 
ทุกสิ่งสวยงามหมดแหละน่า เนอะ
----------------
อยากดูหนัง
สองเรื่อง
เรื่องแรก
WALL-E
 
เรื่องที่สอง
Sand's chronicle
 
ไปดูกันมั้ย?
หนังรักทั้งสองเรื่องเลย
 
^^
ในที่สุดก็ต้อง...ดูคนเดียวอีกตามเคยสิเรา
 
โดดเดี่ยว แต่ ไม่เดียวดายนะ
วันเสาร์หน้า มีโฮมสาย
อิมพีเรียล ธารา พร้อมพงษ์
 
น้องๆ สายน่ารักมาก ^___^
 
เรารักทั้งน้องสายน้องห้อง โคดๆๆ
ปีหน้าอยากดูรับน้องจัง
น้องเค้าคงทำได้ดีกว่าเราแน่นอน
มั่นใจ
 
ยอมรับเลยว่า
จิตใจจดจ่อไปที่บางสิ่งเป็นพิเศษ
บางคนดิ
555
 
คนนั้นคงไม่รู้ถึงจิตใจเราที่แอบไปจดจ่อ
เอิ๊กๆๆๆ
เพ้อแล้วเรา
 
ถ้ารู้ก็ดีดิ
แต่ไม่รู้หรอกเหอๆๆ
 
"ได้ใกล้ชิดกับเธอ เท่านั้น....ได้แค่ฝันข้างเดียวเรื่อยไป"
จริงๆ นะ
 
ฉันท์แต่งไม่ได้
ไม่ใช่อารายยย
ยอมรับอีกที
ว่า "ขีเกียจ" มากกกกกกกกกก
 
น้องสแตนด์ผม 332 333 334 335
น่ารักทั้งสี่ห้องเยย
แต่ผมคุม 333 กับ 334
น้องๆ ดีมาก
ให้ความร่วมมือกับการซ้อมสแตนด์ดีเยี่ยมมมม
 
------------------------
เซนิท
บางกอก
 
สยามประเทศ
ตีห้ากว่าๆ
ณ ราชเทวี
 
ประกาศข้อมูลเพื่มเติม ห้าทุ่มยี่สิบเอ็ดนาที
 
บทสนทนาประทับใจระหว่างอาจารย์นัฏฐินีและสัญนันท์
 
อาจารย์ : เนี่ยเธอ ทำไมถึงใช้ปากกาสีอ่อนในสมุดอย่างนี้
สัญนันท์ :  อ๋อ หนูใช้ปากกาที่ซื้อจากสหกรณ์ค่ะ
(มณฑิรา หญิงผู้นั่งข้างสัญนันท์ สะดุ้งเฮือก)
อาจารย์ : แล้วทำไมเพื่อนเธอถึงปากกาเข้มล่ะ
สัญนันท์ : เพื่อนหนูไม่ได้ใช้ปากกาที่ซื้อจากสหกรณ์ค่ะ
 
8月16日

HaPpY ^___^

In the name of Allah
 
แต่งฉันท์ไม่ได้...
เพราะอารมณ์ดี 555+
 
สบายใจๆๆ
ยิ้ม ^_____________^
 
งดอัพเพิ่มอีกหนึ่งสัปดาห์ 555++
 
-------------------
เซนนิช
ราชเทวี
กทม.
 
รัก 84126
8月9日

Beijing 2008

In the name of Allah
 
สัปดาห์นี้งดอัพ
ไปดูโอลิมปิกกันเหอะ !!
 
พิธีเปิดอลังการ
ไม่น่าเชื่อว่า...ชาวเอเชียจะทำได้ ถึงขนาดนี้
 
ไปดูกันเหอะ
 
---------------------------
เจ้าชายกระดาษ
เซนิ้ท
 
ราชเทวี
กรุงเทพมหานคร
8月3日

ธรรมดาแห่งความจริง : บทนำ

In the name of Allah
 
      ธรรมดาแห่งความจริงคำฉันท์
ประพันธ์โดย : เซนิ้ท 812 344
 
วางโครงไว้ว่าจะแต่งซัก 5 องก์
สถานที่เกิดคือสยามประเทศ ณ เวลาใดเวลาหนึ่งไม่ปรากฎ
 
ตัวละครจะเริ่มแนะนำสัปดาห์หน้าคร้าบ
สัปดาห์นี้เป็นการอินโทรดิวซ์ถึงแก่นเรื่องที่ว่า
"ธรรมดาแห่งความจริง"
 
ความจริงคืออะไร...
ใครหลายคนอยากรู้
อยากไขว่คว้า
วิ่งหากันมา
นานแสนนาน
บางครั้ง...สิ่งที่มองข้าม
 
เราอาจวิ่งไปหาสิ่งที่ดูดีกว่า
สนุกกว่า
แต่สิ่งนั้นมันอาจจะไม่ใช่
ที่เราทำไปคืออะไรกัน
 
ธรรมดาแห่งความจริงคำฉันท์
เกิดขึ้นมาจากมุมมองของผม
ที่มีอยู่กับเรื่องรอบๆ ตัว
โดยเดินเรื่องผ่านตัวละครที่ไม่ได้มีความสลับซับซ้อนนัก
 
พยายามแต่งอยู่
ก็รู้ว่ามือใหม่
ภาษามันอาจจะพิกล หรือฉันทลักษณ์อาจจะแลดู
"ประหลาด"
 
 
               บทนำ 
              
                     สดุดีมากล้น      ครูไทย
             มีท่านคอยสอนให้        ใฝ่รู้
             พากเพียรอ่านเขียนไป    เรียนมุ่ง
             ศิษย์กราบแลขอสู้        เทิดไท้ไทยเจริญ    
               [ภุชงคประยาต, ๑๒.]
       สิหวนคิดนะวันวาน   จะสำราญและทุกข์ทม
ปะอยู่ในฤทัยจม            กมลล้ำระงับไป
ทวีวารสิไม่ย้อน             ก็เดือนร้อนคิดถึงใน
บ่มาคิดจะจบไป             ฤความจริงอะไรกัน
สิอยากลืมมิอาจทำ         สิอยากจำก็พลั้งพลัน
ตะย้อนดู ณ ชีวัน           จะมองเมียงตลกดี
 
                    [มาลินี, ๑๕.]
     ลุประถมมัธยวัยนั้น      มีสิมากพลัน
จะคิดถึง
     วะจะและกรรมะคำนึง   โลกธรรมจึง
ผิแท้จริง

                  [อินทวงส์, ๑๒.]
      ดูโลกธรรมไซร้        บ่มิมีสิแย้งกระไร
ได้ลาภก็เสื่อมไป            ยศล้นก็สิ้นมลาย
สรรเสริญและพบสุข         ก็จะทุกข์ติเตียนมิวาย

เหนื่อยยากและตรากหลาย  และจะแท้บ่คงบ่เหลือ
 
                    [ฉบงง, ๑๖.]
     วันทุกข์เศร้ามีมากมาย  ยากลำบากหลาย
หมดกำลังสิ้นตัวตาย
     ผ่านวันสุขแสนสบาย    ลืมวันทุกข์ให้
หมุนเวียนเปลี่ยนผันกันไป
     บางคราวแลดูอยู่ใกล้    ทุกข์ไปสุขมา
บทละครล้วนนำพา
     ถือมั่นยึดกันแน่นหนา   สุดท้ายแค่นั้น
ให้เราได้หวนคิดพลัน
     ยึดถือไปอะไรกัน       อยากได้นั่นนี่
อยากเด่นอยากเป็นอยากมี
     ถึงคราวทุกข์ก็วิ่งหนี     หาสุขเหนื่อยยาก
ทำกายให้ยิ่งลำบาก
     จนต้องอดทนตำตราก   ไขว่คว้าสุขไว้
ทำตนให้ยิ่งเหนื่อยใจ

--------
ธรรมดาแห่งความจริง

 

เซนิ้ท
812 344
ราชเทวี กรุงเทพมหานคร